rAm

Nung nasa elementary pa ko, di pa uso ang cellphone. Kahit nga telepono noon madalang. Kaya pag may kelangan kang kausapin ASAP, no choice ka, kelangan mong pumunta sa bahay niya. Kaya kami ni kiko, ganito kami noon:

 

Monday, 5:00pm (sa harap ng bahay niya)

Ako: 0, bakit?

kiko: tol, Tatanong kosana

kung anong assignment natin sa Hekasi. Di kasi ako pumasok.

Ako: Lagi naman. Tara sa loob.

 

Nung nasa high school na ko, di pa rin uso ang cellphone. Kaya pag

may gusto kang maka-usap ASAP, telepono ang gagamitin mo. Kaya kami. ni kiko, ganito kami noon:

 

Saturday, 8:30am (walang tigil sa pag-ring ang telepono) Ako: Hello?

kiko: Kakagising mo lang?

Ako: Ohvious ha?

kiko: Ligo na. Alis tayo, libre kita. tas simba tayo. Ako: Ang aga-aga?

kiko: Sige na. 15 minutes andyan na ko bilisan mo ha. Ako: Teka?

Click.

 

Akala niyo siguro mag best friend na kami ni kiko mula pagkabata- hindi po! Nung elementary same school pero di magkaklase. Halos di magkakilala! Nung Highschool na Naging magkaklase pero halos di pa din naguusap. Kasi ang mga kasama niya noon e yung mga sikat at hearthrob din ng school. Hindi ko alam kung bakit 0 paano pero basta pag tahimik ako nilalapitan niya ako para tanungin kung may problema tapos aasarin ako. TOrpedo daw ako! Minsan sinasabihan niya ako ng crush niyaat sinasabi ko din yung crush ko na may crush sa kanya! Isang araw niloko siya ng girlfiiend niya at pinagpalit sa iba. iniwan din siya ng mga kaibigan niya. Wala siyang malapitan…Siguro dun nagsimula ang labat. sa maliit na bagay pero naging mabalagang parte ng buhay ko. Mula noon hindi mo na kami mapaghihiwalay… Sa lahat ng bagay nagdadamayan, magkasama at nagtutulungan. Madalas ginigising niya ako para lang sabihin na susunduin niya ako…diyan mahilig si kiko…

 

Habang tumatagal, lalo naging importante sa buhay ko ang mendship namin. parang siya yung tao na naglabas sa akin sa shell na bumabalot sa akin. Pinakita niya at pinaramdam na may halaga ako. Napakalaki ng influence niya sa buhay ko. Tinuring ko na siyang kapatid. Hangang nagsimula na nga ang college life namin…

 

 

 

 

 

 

 

Nung college na kami, laganap na ang cellphone. Kaya pag may gusto kang maka-usap, pa-text-text ka na lang dyan. Minsan nga pati pag­compose ng message kinatatamaran pa. Kaya karamihan sa ‘tin., pag gusto magparamdam sa isang kaibigan. magfo-forward na lang ng message na ginawa ng kung sinong walang magawa. Eto namang kaibigang pinadalhan ng forwarded na message ay sasagot din sa pamamagitan ng pagfo-forward din ng isa pang message. Wala nang personal na kahulugan. Wala nang damdamin. Paminsan madrama din ako. Ganon na kasi ang nangyari sa amin ni kiko ngayong college.

 

(May kung anong graphics muna) Juz hope dis HUG cud make up for OL d tyms 1 was supposd 2 txt u but wasn’t able 2. GudPm! God Bless! Sender:

randy

Sent:

17-Jan-2002

21:44:40

 

sagot naman niya

 

il reach 4ur

hand n d cold of winter. N

il reach 4ur

 hand n d heat  of  Summer. But f my short lyf cant reach d dawn of spring, I promis n heavn il reach u wid my wings

Sender:

bestftiend

Sent.

17-Jan-02

21:58:10

 

Si kiko talaga, paminsan corny.

 

Hanggang ganito na lang ang pag-uusap namin. Sinemento na ang kalsada mula sa bahay namin patungo sa kanilang lugar pero hindi na utit ako nakadalaw sa kanila. Pati nga telepono namin halos hindi na nagri-ring.

 

Nung bakasyon na. naisipan kong kamustahin siva. Napapadalas na kasi ang pagtext niya, hindi naman ako makasagot kasi walang load. Siguro break na naman sila nang girlftiend niyang selosa kava naghahanap na naman ng bonding session yung loko. Sabi ko pupunta ko sa kanila ng Sabado. Pero nag-Induction Ball ang org kaya di natuloy. Di bale, bukas na lang.

 

Kaso, napuyat ako. Di na ko tumuloy sa kanila. Natulog lang ako

maghapon. Sumunod na linggo, binalak kong tawagan siya. Kaso ang

kapatid kong high school na-Super-Glue na yata sa telepono namin. di

ako maka-singit. Natulog na ko, may bukas pa naman. Pero inuna ko muna yung girlfriend ko kaya bukas na lang ulit…

 

Dumaan na ang maraming bukas (at isang milyong text message ni kiko) ay di ko pa rin siya nakausap o pinuntahan sa kanila. Sobrang init kasi, ayokong lumabas ng bahay.

 

Isang umaga ng Sabado, sa Mundo ng kabataang umiikot sa maliit na screen ng kanilang cellphone, nag-ring ang telepono namin. Malamang para sa kapatid ko yun, kaya tinawag ko. Eh naliligo pala. No choice ako.

 

Ako: Naliligo sya.

kiko: Ha?

Ako. kiko?

kiko: Anong sabi mo?

Ako: tol!!!

kiko: bestfriend!!! Buhay ka pa pala?

Ako: 00 naman.

kiko: Ligo ka na. labas tayo.libre kita. tas simba tayo.

Ako: Ang aga-aga?

kiko: Sige na. 15 minutes andyan na ko? bilisan mo ha.

Ako: Teka?

Click.

 

Kaya ayun. Kahit na ang init-init sumama din ako kay kiko. Wala kaming ginawa kundi kumain at magkwentuhan buong araw. Binalikan namin yung dating ginagawa namin. Dating buhay. Mga dating kaibigan,teacher, niligawan? kinabag nga yata ako sa kakatawa. Si kiko talaga kengkoy. Sa isang araw  na yon, binalikan namin ang buong labing-walong taon namin dito sa Mundo. Parang kami daw yung commercial ng Standard Electric fan ? ikaw at ako marami nang pinagdaanan (tama ba?! Ah basta, yun na yun).

 

Pagtapos non, nagsimula na ang work ko. Balik na naman

kami sa dati ni kiko ? halos walang communication. Binalak ko syang tawagan para kamustahin, pero laging may dapat gawin o kaya may lakad. Bukas na lang. Bukas na lang. Di ko na mabilang kung ilang beses akong nagbalak at sinabing “Bukas na lang”. Basta nalaman ko na lang, nung dumating na yung “bukas” na hinihintay ko, ubos na pala ang pagkakataon ko.

 

Isang umaga ng Sabado, sa mundo ng kabataang umiikot sa maliit na screen ng kanilang cellphone. nag-ring ang telepono namin. Kakagising ko lang kaya di ko muna pinansin. Inuna kong tiningnan ang cellphone ko at baka may message. Meron nga. Babasahin ko nasana

kaso walang tigil sa pag-ring ang telepono. Nakakairita.

 

Ako: Hello?

Caller: Randy?

Ako: Yup. Sino ‘to?

Caller: Si Renz.

huh?!. Kuya ni kiko. Bakit kaya?

Ako: O, Kuya Renz, napatawag ka?

Caller: Kasi Randy? ano kasi? si kiko?

Ako: Bakit? Magpapasama ba siya sa akin? May ginawa na naman bang gulo? Caller: Hindi? nasagasaan siya. Randy, wala na si Kiko.

 

Hindi ko alam kung natanggap ko na. Hindi ko alam kung kelan

darating yung oras na maiisip ko ang Bestfriend ko na hindi ako Malulungkot. Hindi ko alam kung hanggang kelan ko pagsisisihan ang mga pagkakataong

sinabi kong bukas ko na lang siya kakausapin. Sya nga pala. yung nag­

text bago tumawag si Kuya Renz, si Kiko yun. Nung gabi siya

nagtext, nung gabi bago siya nawala. Yun ulit ang pinadala niya pero

iba na ang kahulugan sa kin.

 

il reach 4ur

hand n d cold of winter.

I’l reach 4ur

hand n d heat of summer.

But f my short lyf cant reach d dawn of spring, I promise n heavn il reach u wid my wings.

 

I hope he reaches me with his wings.

 

Goodbye Bestfriend….

 

To everyone of you, I hope you got the lesson from my experience! Be sensitive enough to your friends needs! You could find a thousand and million Girlfriend and boyfriend in your entire life but you could never find a friend that could stick to you whatever happens so if God gave you that gift.. .cherish them and whatever changes that might come your way…find time to sit back and be yourselves in the presence of a real friend…

As I sat there in english class,
I stared at the girl next to me.
She was my so called ‘best friend’.
I stared at her long, silky hair,
and wished she was mine.
But she didn’t notice me like that,
and I knew it.
After class, she walked up to me
and asked me for the notes
she had missed the Day before.
I handed them to her.
She said ‘thanks’
and gave me a kiss on the cheek.
I want to tell her,
I want her to know that
I don’t want to be just friends,
I love her but I’m just too shy,
and I don’t know why.
11th grade, The phone rang.
On the other end, it was her.
She was in tears, mumbling on and on
about how her love had broke her heart.
She asked me to come over
because she didn’t want to be alone,
so I did.
As I sat next to her on the sofa,
I stared at her soft eyes, wishing she was mine.
After 2 hours,
three Julia Roberts movie,
and three bags of chips,
she decided to go to sleep.
She looked at me, said ‘thanks’
and gave me a kiss on the cheek.
I want to tell her,
I want her to know
that I don’t want to be just friends,
I love her but I’m just too shy,
and I don’t know why.
Senior year,
The day before prom she walked to my locker.
“My date is sick”
she said, he’s not gonna go” well,
I didn’t have a date,
and in 7th grade,
we made a promise
that if neither of us had dates,
we would go together-just as ‘best friends’.
So we did.
Prom night, after everything was over,
I was standing at her front door step.
I stared at her as she smiled at me
And stared at me with her crystal eyes.
I want her to be mine,
but she doesn’t think of me like that,
and I know it.
Then she said- “I had the best time, thanks!”
and gave me a kiss on the cheek.
I want to tell her,
I want her to know that
I don’t want to be just friends,
I love her but I’m just too shy,
and I don’t know why.
A day passed, then a week,
then a month.
Before I could blink,
It was graduation day.
I watched as her perfect body floated like an angel
Up on stage to get her diploma.
I wanted her to be mine-
but she didn’t notice me like that,
and I knew it.
Before everyone went home,
she came to me in her smock and hat,
and cried as I hugged her.
Then she lifted her head from my shoulder and said-
‘you’re my best friend, thanks’
and gave me a kiss on the cheek.
I want to tell her,
I want her to know that
I don’t want to be just friends,
I love her but I’m just too shy,
and don’t know why.
Now I sit in the pews of the church.
That girl is getting married.
That girl is getting married now.
I watched her say ‘I do’
and drive off To her new life,
married to another man.
I wanted her to be mine,
but she didn’t see me like that,
and I knew it.
But before she drove away,
she came to me and said ‘you came!’.
She said ‘thanks’ and kissed me on the cheek.
I want to tell her,
I want her to know that
I don’t want to be just friends,
I love her but I’m just too shy,
and I don’t know why.
Years passed,
I looked down at the coffin of a girl
who used to be my ‘best friend’.
At the service, they read a diary entry she had wrote
In her high school years.
This is what it read:
“…I stare at him wishing he was mine;
but he doesn’t notice me like that,
and I know it.
I want to tell him,
I want him to know that
I don’t want to Be just friends,
I love him but I’m just too shy,
and I don’t know why.
I wish he would tell me he loved me!…”
‘I wish I did too…’ I thought to myself, and I cried.

 

title Courtesy of Kix Ignacio (thanks!)

> just wanna share this to u guys…
>
>
> Tumatanda ka na, tol.
>
> Nasa Friday Magic Madness na yung mga paborito mong kanta.
> Nakaka-relate ka na sa Classic MTV. Lesbiana na yung kinaaaliwan mong
> child star dati. Nanay na lagi ang role ng crush na crush mong matinee

> idol noon.
>
> Dati, pag may panot, sisigaw ka agad ng "PENDONG!". Ngayon, pag may
> sumisigaw nun, ikaw na yung napapraning. Parang botika na ang cabinet
> mo. May multivitamins, vitamin E, vitamin C, royal jelly, tsaka ginko
> biloba.
>
> Dati, laging may inuman. Sa inuman, may lechon, sisig, kaldereta,
> inihaw na liempo, pusit, at kung anu-ano pa. Ngayon, nagkukumpulan na
> lang kayo
> ng mga kasama mo sa Starbucks at oorder ng kape na di makatarungan    > ang presyo pero dapat e para maging in.

> Dati pag gusto mo makipagusap sa mga kaibigan mo telepono ang gagamitin mo yung iniikot pa para maka dial ka. Uso pa nga ang party line. Dumating ang pager, kaya pag gusto mangamusta page ka na lang pero at least personal pa din. Ngayon uso na ang cellphone. Pati sila lolo at lola gumagamit na. Pag gusto mo mangamusta maghahanap ka lang sa latest model mong cellphone ng forwarded messages na ginawa ng kung sino mang wala din magawa para i-send mo sa kaibigan mo. Kailan ka ba huling beses nag text ng kahit simpleng message ng “musta na?” Kailan ka nag bigay ng panahon para gamitin ulit ang telephono para tawagan ang mga kaibigan mo? Kahit man lamang pag birthday nila. Isang beses lang yun sa isang taon. 

> Wala na ang mga kaibigan mo noon.
>
> Ang dating masasayang tawanan ng barkada sa canteen, napalitan na ng
> walang katapusang pagrereklamo tungkol sa kumpanya ninyo. Wala na ang
> best friend mo na lagi mong pinupuntahan kapag may problema ka. Hinayan mo kasi mawala ang magandang pagkakaibigan dahil akala mo yun ang pag grow. Akala mo pede ka maging kampante na nandyan lamang siya at di mawawala kahit na di mo na siya binibigayan ng pahalaga.
>
> Mahirap nang makahanap ng totoong kaibigan. Hindi mo kayang
> pagkatiwalaan ang kasama mo araw-araw sa opisina. Kung sabagay,
> nagkakilala lang kayo dahil gusto ninyong kumita ng pera at umakyat sa

> tinatawag nilang
> "corporate ladder". Anumang pagkakaibigang umusbong galing sa pera at
> ambisyon ay hindi talaga totoong pagkakaibigan. Pera din at ambisyon
ang
> sisira sa inyong
> dalawa.
>
> Pera. Pera na ang nagpapatakbo ng buhay mo.
>
> Alipin ka na ng Meralco, PLDT, SkyCable, Globe, Smart, at Sun. Alipin
> ka ng Midnight Madness. Alipin ka ng tollgate sa expressway. Alipin ka

> ng credit card mo. Alipin ka ng ATM. Alipin ka ng BIR. Alipin ka na ng mga sosyal na mga bago mong kaibigan. Alipin ka na ng mall.
>
> Dati-rati masaya ka na sa isang platong instant pancit canton. Ngayon,

> dapat may kasamang italian chicken ang fettucine alfredo mo. Masaya ka

> na noon pag nakakapag-ober-da-bakod kayo para makapaglaro. Okay na mag swimming kahit dyan lang basta magkakasama kayo. Ngayon,

> ayaw mong lumangoy kung hindi Boracay o Puerto Galera ang lugar. Dati,

> sulit na
> sulit na sa yo ang gin pomelo. Ngayon, pagkatapos ng ilang bote ng red
> wine,
> maghahanap ka ng San Mig Light o Vodka Cruiser.

Dati ok lang na tumambay kayo ng barkada kahit na pusoy dos at tong its lang nag kasama o kaya’y kantahan o kwentuhan na kahit paulit ulit ay di niyo pinagsasawan.
>
> Wala ka nang magawa. Sumasabay ang lifestyle mo sa income mo.
> Nagtataka ka kung bakit hindi ka pa rin nakakaipon kahit tumataas ang
> sweldo mo. Yung mga bagay na gusto mong bilhin dati na sinasabi mong
> hindi mo kailangan, abot-kamay mo na. Pero kahit nasa iyo na ang mga
> gusto mong bilhin, hindi ka pa rin makuntento.
>
> Saan ka ba papunta?

Parati mong tanong bakit ang simple lamang ng buhay noon. “

sana

di na tumakbo ang oras at panahon” Pero naisip mo ba tumakbo nga ba nag panahon o sadya lamang na iniwan mo ito?
>
> Tol, gumising ka. Hindi ka nabuhay sa mundong ito para maging isa lang

> sa mga baterya ng mga machines sa Matrix. Hanapin mo ang dahilan kung
> bakit nilagay ka rito. Kung ang buhay mo ngayon ay uulit-ulit lang
> hanggang maging singkwenta anyos ka na, magsisisi ka. Lumingon ka kung

> paano ka nagsimula, isipin ang mga tao at mga bagay na nagpasaya sa
> yo. Balikan mo
> sila.
> Di pa huli na balikan mo ang bestfriend mo, ang barkada mo na kahit iba iba na kayo ng buhay alam mo na tunay yung pinagsamahan niyo. Alam ko miss mo na din sila. Di pa din huli na balikan ninyo nag masasayang panahon na pinagsamahan, ang mga kalokohan na gusto mo ikwento sa mga magiging mga apo mo. Alam ko minsan nakakapagod na din ang mundo na ginagalwan mo. Bumalik ka sa mga tao kung saan hindi mo na kailangan may patunayan kasi tanggap ka nila kung sino ka. Kantahin ninyo ang mga kanta na nakakapgpagaan ng buhay. Magkwentuhan kayo ulit ng mga bagay na akala mo ay mababaw. Tol, bumalik ka siguro naghihintay lang ang panahon…

> Ikaw ang nagbago, hindi ang mundo