Archive for July, 2006

If Only

Thursday, July 27th, 2006

As I sat there in english class,
I stared at the girl next to me.
She was my so called ‘best friend’.
I stared at her long, silky hair,
and wished she was mine.
But she didn’t notice me like that,
and I knew it.
After class, she walked up to me
and asked me for the notes
she had missed the Day before.
I handed them to her.
She said ‘thanks’
and gave me a kiss on the cheek.
I want to tell her,
I want her to know that
I don’t want to be just friends,
I love her but I’m just too shy,
and I don’t know why.
11th grade, The phone rang.
On the other end, it was her.
She was in tears, mumbling on and on
about how her love had broke her heart.
She asked me to come over
because she didn’t want to be alone,
so I did.
As I sat next to her on the sofa,
I stared at her soft eyes, wishing she was mine.
After 2 hours,
three Julia Roberts movie,
and three bags of chips,
she decided to go to sleep.
She looked at me, said ‘thanks’
and gave me a kiss on the cheek.
I want to tell her,
I want her to know
that I don’t want to be just friends,
I love her but I’m just too shy,
and I don’t know why.
Senior year,
The day before prom she walked to my locker.
“My date is sick”
she said, he’s not gonna go” well,
I didn’t have a date,
and in 7th grade,
we made a promise
that if neither of us had dates,
we would go together-just as ‘best friends’.
So we did.
Prom night, after everything was over,
I was standing at her front door step.
I stared at her as she smiled at me
And stared at me with her crystal eyes.
I want her to be mine,
but she doesn’t think of me like that,
and I know it.
Then she said- “I had the best time, thanks!”
and gave me a kiss on the cheek.
I want to tell her,
I want her to know that
I don’t want to be just friends,
I love her but I’m just too shy,
and I don’t know why.
A day passed, then a week,
then a month.
Before I could blink,
It was graduation day.
I watched as her perfect body floated like an angel
Up on stage to get her diploma.
I wanted her to be mine-
but she didn’t notice me like that,
and I knew it.
Before everyone went home,
she came to me in her smock and hat,
and cried as I hugged her.
Then she lifted her head from my shoulder and said-
‘you’re my best friend, thanks’
and gave me a kiss on the cheek.
I want to tell her,
I want her to know that
I don’t want to be just friends,
I love her but I’m just too shy,
and don’t know why.
Now I sit in the pews of the church.
That girl is getting married.
That girl is getting married now.
I watched her say ‘I do’
and drive off To her new life,
married to another man.
I wanted her to be mine,
but she didn’t see me like that,
and I knew it.
But before she drove away,
she came to me and said ‘you came!’.
She said ‘thanks’ and kissed me on the cheek.
I want to tell her,
I want her to know that
I don’t want to be just friends,
I love her but I’m just too shy,
and I don’t know why.
Years passed,
I looked down at the coffin of a girl
who used to be my ‘best friend’.
At the service, they read a diary entry she had wrote
In her high school years.
This is what it read:
“…I stare at him wishing he was mine;
but he doesn’t notice me like that,
and I know it.
I want to tell him,
I want him to know that
I don’t want to Be just friends,
I love him but I’m just too shy,
and I don’t know why.
I wish he would tell me he loved me!…”
‘I wish I did too…’ I thought to myself, and I cried.

 

title Courtesy of Kix Ignacio (thanks!)

Tara…

Tuesday, July 25th, 2006


> just wanna share this to u guys…
>
>
> Tumatanda ka na, tol.
>
> Nasa Friday Magic Madness na yung mga paborito mong kanta.
> Nakaka-relate ka na sa Classic MTV. Lesbiana na yung kinaaaliwan mong
> child star dati. Nanay na lagi ang role ng crush na crush mong matinee

> idol noon.
>
> Dati, pag may panot, sisigaw ka agad ng "PENDONG!". Ngayon, pag may
> sumisigaw nun, ikaw na yung napapraning. Parang botika na ang cabinet
> mo. May multivitamins, vitamin E, vitamin C, royal jelly, tsaka ginko
> biloba.
>
> Dati, laging may inuman. Sa inuman, may lechon, sisig, kaldereta,
> inihaw na liempo, pusit, at kung anu-ano pa. Ngayon, nagkukumpulan na
> lang kayo
> ng mga kasama mo sa Starbucks at oorder ng kape na di makatarungan    > ang presyo pero dapat e para maging in.

> Dati pag gusto mo makipagusap sa mga kaibigan mo telepono ang gagamitin mo yung iniikot pa para maka dial ka. Uso pa nga ang party line. Dumating ang pager, kaya pag gusto mangamusta page ka na lang pero at least personal pa din. Ngayon uso na ang cellphone. Pati sila lolo at lola gumagamit na. Pag gusto mo mangamusta maghahanap ka lang sa latest model mong cellphone ng forwarded messages na ginawa ng kung sino mang wala din magawa para i-send mo sa kaibigan mo. Kailan ka ba huling beses nag text ng kahit simpleng message ng “musta na?” Kailan ka nag bigay ng panahon para gamitin ulit ang telephono para tawagan ang mga kaibigan mo? Kahit man lamang pag birthday nila. Isang beses lang yun sa isang taon. 


> Wala na ang mga kaibigan mo noon.
>
> Ang dating masasayang tawanan ng barkada sa canteen, napalitan na ng
> walang katapusang pagrereklamo tungkol sa kumpanya ninyo. Wala na ang
> best friend mo na lagi mong pinupuntahan kapag may problema ka. Hinayan mo kasi mawala ang magandang pagkakaibigan dahil akala mo yun ang pag grow. Akala mo pede ka maging kampante na nandyan lamang siya at di mawawala kahit na di mo na siya binibigayan ng pahalaga.
>
> Mahirap nang makahanap ng totoong kaibigan. Hindi mo kayang
> pagkatiwalaan ang kasama mo araw-araw sa opisina. Kung sabagay,
> nagkakilala lang kayo dahil gusto ninyong kumita ng pera at umakyat sa

> tinatawag nilang
> "corporate ladder". Anumang pagkakaibigang umusbong galing sa pera at
> ambisyon ay hindi talaga totoong pagkakaibigan. Pera din at ambisyon
ang
> sisira sa inyong
> dalawa.
>
> Pera. Pera na ang nagpapatakbo ng buhay mo.
>
> Alipin ka na ng Meralco, PLDT, SkyCable, Globe, Smart, at Sun. Alipin
> ka ng Midnight Madness. Alipin ka ng tollgate sa expressway. Alipin ka

> ng credit card mo. Alipin ka ng ATM. Alipin ka ng BIR. Alipin ka na ng mga sosyal na mga bago mong kaibigan. Alipin ka na ng mall.
>
> Dati-rati masaya ka na sa isang platong instant pancit canton. Ngayon,

> dapat may kasamang italian chicken ang fettucine alfredo mo. Masaya ka

> na noon pag nakakapag-ober-da-bakod kayo para makapaglaro. Okay na mag swimming kahit dyan lang basta magkakasama kayo. Ngayon,

> ayaw mong lumangoy kung hindi Boracay o Puerto Galera ang lugar. Dati,

> sulit na
> sulit na sa yo ang gin pomelo. Ngayon, pagkatapos ng ilang bote ng red
> wine,
> maghahanap ka ng San Mig Light o Vodka Cruiser.

Dati ok lang na tumambay kayo ng barkada kahit na pusoy dos at tong its lang nag kasama o kaya’y kantahan o kwentuhan na kahit paulit ulit ay di niyo pinagsasawan.
>
> Wala ka nang magawa. Sumasabay ang lifestyle mo sa income mo.
> Nagtataka ka kung bakit hindi ka pa rin nakakaipon kahit tumataas ang
> sweldo mo. Yung mga bagay na gusto mong bilhin dati na sinasabi mong
> hindi mo kailangan, abot-kamay mo na. Pero kahit nasa iyo na ang mga
> gusto mong bilhin, hindi ka pa rin makuntento.
>
> Saan ka ba papunta?

Parati mong tanong bakit ang simple lamang ng buhay noon. “

sana

di na tumakbo ang oras at panahon” Pero naisip mo ba tumakbo nga ba nag panahon o sadya lamang na iniwan mo ito?
>
> Tol, gumising ka. Hindi ka nabuhay sa mundong ito para maging isa lang

> sa mga baterya ng mga machines sa Matrix. Hanapin mo ang dahilan kung
> bakit nilagay ka rito. Kung ang buhay mo ngayon ay uulit-ulit lang
> hanggang maging singkwenta anyos ka na, magsisisi ka. Lumingon ka kung

> paano ka nagsimula, isipin ang mga tao at mga bagay na nagpasaya sa
> yo. Balikan mo
> sila.
> Di pa huli na balikan mo ang bestfriend mo, ang barkada mo na kahit iba iba na kayo ng buhay alam mo na tunay yung pinagsamahan niyo. Alam ko miss mo na din sila. Di pa din huli na balikan ninyo nag masasayang panahon na pinagsamahan, ang mga kalokohan na gusto mo ikwento sa mga magiging mga apo mo. Alam ko minsan nakakapagod na din ang mundo na ginagalwan mo. Bumalik ka sa mga tao kung saan hindi mo na kailangan may patunayan kasi tanggap ka nila kung sino ka. Kantahin ninyo ang mga kanta na nakakapgpagaan ng buhay. Magkwentuhan kayo ulit ng mga bagay na akala mo ay mababaw. Tol, bumalik ka siguro naghihintay lang ang panahon…


> Ikaw ang nagbago, hindi ang mundo